Συντάκτης: Christos Stathakopoulos

Charlotte Perriand – The Modern Life: Έκθεση στο Design Museum του Λονδίνου

Αναδρομική ματιά σε έναν από τους πλέον σημαντικούς ντιζάινερ του 20ού αιώνα προσφέρει η έκθεση «Charlotte Perriand: The Modern Life» που φιλοξενεί το Design Museum του Λονδίνου.

Η έκθεση επιτρέπει στον επισκέπτη να ταξιδέψει από τα συνεργατικά σχέδια της Perriand με τον Λε Κορμπιζιέ έως το τελευταίο πρότζεκτ της, το θέρετρο για σκι Les Arcs στη Γαλλία.

Εξετάζεται η δουλειά της Γαλλίδας ντιζάινερ και αρχιτεκτόνισσας μέσα από έναν φεμινιστικό φακό, σε μια προσπάθεια να αποκατασταθεί το κύρος των δημιουργημάτων της στην ιστορία του ντιζάιν.

Σε τρεις ενότητες, η έκθεση καλύπτει επτά δεκαετίες και εξερευνά το πώς η φήμη της Perriand εξελίχθηκε από αυτή μιας πρωτοπόρου του νεωτεριστικού ντιζάιν σε αυτή μιας υπερμάχου της σοσιαλιστικής αρχιτεκτονικής.

Ο επιμελητής Justin McGuirk εξήγησε ότι κίνητρο για να τοποθετήσει την Perriand στο επίκεντρο της έκθεσης απέκτησε αφότου είδε τη μεγάλη έκθεση, αφιερωμένη στην ίδια, στο Fondation Louis Vuitton. «Επιθυμία μου ήταν να επαναφέρω στο επίκεντρο την ίδια τη Charlotte Perriand» δήλωσε, μιλώντας στο Dezeen.

«Είχε μια απίστευτη ζωή και μια παραγωγική καριέρα που κράτησε επτά δεκαετίες. Είναι μια γοητευτική φιγούρα. Ελπίζω ότι ο κόσμος θα αποκομίσει το ήταν δυναμική, ανεξάρτητη, ότι είχε μια θρασεία αίσθηση του χιούμορ και ότι της άρεσε να συνεργάζεται με άλλους».

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ | Φωτογραφία θέματος: Felix Speller

περισσότερα
https://www.culturenow.gr/charlotte-perriand-the-modern-life-ekthesi-sto-design-museum-toy-londinoy/
Πηγή: https://www.culturenow.gr/

Σαν σήμερα, οι φασίστες του Φράνκο σκοτώνουν τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και ο Νίκος Εγγονόπουλος γράφει ένα ποίημα προς τιμήν του δολοφονημένου.

Πάνε 85 χρόνια, από εκείνη τη χλωμή ημέρα του Αυγούστου, που οι φασίστες του Φράνκο κατά την διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου, δολοφόνησαν τον ποιητή και θεατρικό συγγραφέα Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Καμία δίκη, καμία κατηγορία. Μονάχα μίσος για τον ελεύθερο αντιφασίστα ποιητή. Μονάχα μένος για τον έρωτα του Λόρκα με τον Emilio Aladren.
Ο Βαλντές, δοιηκητής του τοπικού αστυνομικού τμήματος, διατάζει την εκτέλεση του.

Η αστυνομία σε συνεργασία με τους Εθνικιστές του Φράνκο, σέρνουν τον Λόρκα έως το χαντάκι του Καμίνο Ντε Λα Φουέντε και τον δολοφονούν ψυχρά. Μάλιστα, ο επικεφαλής της φασίζουσας αποστολής ζητάει να τον σκοτώσει ο ίδιος. «Είναι διεφθαρμένος», αναφωνεί.

Το χώμα, που μεγάλωσε ο Λόρκα, ποτίστηκε στο αίμα. Αίμα, που η μνήμη μας καλεί, να μην αφήσουμε να ξαναχυθεί.

Ο Νίκος Εγγονόπουλος, γράφει…

ΝΕΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ
ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ* ΣΤΙΣ 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1936
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΑΝΤΑΚΙ ΤΟΥ ΚΑΜΙΝΟ ΝΤΕ ΛΑ ΦΟΥΕΝΤΕ

…una acción vil y disgraciado*

Η Τέχνη κι η ποίηση δεν μας βοηθούν να ζήσουμε:
η τέχνη και η ποίησις μας βοηθούνε
να πεθάνουμε

περιφρόνησις απόλυτη
αρμόζει
σ’ όλους αυτούς τους θόρυβους
τις έρευνες
τα σχόλια επί σχολίων
που κάθε τόσο ξεφουρνίζουν
αργόσχολοι και ματαιόδοξοι γραφιάδες
γύρω από τις μυστηριώδικες κι αισχρές συνθήκες
της εκτελέσεως του κακορίζικου του Λόρκα
υπό των φασιστών

μα επί τέλους! πια ο καθείς γνωρίζει πως
από καιρό τώρα
—και προ παντός στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα—
είθισται*
να δολοφονούν
τους ποιητάς

…una acción vil y disgraciado* που σημαίνει μια πράξη άναντρη και απεχθής.

περισσότερα
https://www.culturenow.gr/ena-poiima-toy-nikoy-eggonopoyloy-gia-tin-dolofonia-toy-federiko-gkarthia-lorka/
Πηγή: https://www.culturenow.gr/

Το Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας φιλοξενεί μία από τις σημαντικότερες συλλογές σύγχρονης ελληνικής τέχνης, τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου, σε μια έκθεση με τίτλο “Οι Εξεγερμένοι”.

Δίπλα στη Μεγάλη Χάρτα του Ρήγα, στη λήκυθο με την ταριχευμένη καρδιά του Ανδρέα Μιαούλη, ανάμεσα στις προσωπογραφίες ιστορικών μορφών με τα όπλα και τις φορεσιές τους, θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο ΙΑΜΥ, «ήρωες» που σάρκωσαν 33 γνωστοί Έλληνες καλλιτέχνες από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου.

Το 1821, ένα χρονικό ορόσημο στην αναγέννηση του Ελληνισμού, ανέδειξε πρόσωπα που μένουν 200 χρόνια μετά ήρωες και του δικού μας φαντασιακού. Αλλά δεν είναι μόνον αυτοί. Η νεοελληνική τέχνη εμπνέεται κι από άλλες κρίσιμες ώρες, μας δίνει πρόσωπα που συνεχίζουν και στις μέρες μας τον αγώνα, πρόσωπα που ρίχτηκαν με πάθος στην υπόθεση της ελευθερίας.

Τα πρόσωπα αυτά συγκεντρώνει στην Ύδρα, το Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο του νησιού, με το βλέμμα σε κάθε εικαστικό στοιχείο. Ανάμεσά τους βλέπουμε και νιώθουμε τον Έλληνα να εξεγείρεται ενάντια στην τυραννία και την υποταγή. Σε αυτό μας καθοδηγεί η πλούσια συλλογή έργων τέχνης του Ιδρύματος «Η άλλη Αρκαδία». Μια συλλογή που ζυμώθηκε με έργα σύγχρονων Ελλήνων δημιουργών, οι οποίοι έχουν το δικό τους αντίκτυπο στη συνείδηση του κοινού. Το αίσθημα της έγερσης στη νιότη, στον έρωτα, στην τέχνη και βέβαια στη ζωή, ενδύεται τις ποικίλες εκδοχές του εξεγερμένου στα έργα μιας σπουδαίας συλλογής κι αγκαλιάζει τους ήρωες του εθνεγερσίας.

Με αυτό το κριτήριο έχουν επιλεγεί 42 ζωγραφικά έργα και γλυπτά που διατρέχουν τον ισόγειο χώρο των περιοδικών εκθέσεων, αλλά και τον χώρο όπου παρουσιάζεται η μόνιμη συλλογή του μουσείου. Συγκεκριμένα, θα «παρελάσουν» οι: Ηώ Αγγελή, Αλέξης Ακριθάκης, Μανώλης Αναστασάκος, Καλλιόπη Ασαργιωτάκη, Γιώργος Αυγέρος, Μαριλίτσα Βλαχάκη, Μαρία Γιαννακάκη, Νίκος Εγγονόπουλος, Κωνσταντίνος Κακανιάς, Χριστόφορος Κατσαδιώτης, Θεόφιλος Κατσιπάνος, Κωνσταντίνος Κερεστετζής, Αλέξης Κυριτσόπουλος, Γιώργος Λάππας, Αλέκος Λεβίδης, Μιχάλης Μανουσάκης, Τάσος Μαντζαβίνος, Τάσος Μισούρας, Γιάννης Μόραλης, Εμμανουήλ Μπιτσάκης, Χρήστος Μποκόρος, Χρόνης Μπότσογλου, Λεωνίδας Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος, Βασίλης Παπανικολάου, Κώστας Παπανικολάου, Κώστας Παπατριανταφυλλόπουλος, Τάσος Παυλόπουλος, Νίκος Σίσκος, Takis, Δημήτρης Τάταρης, Δημήτρης Χαντζόπουλος, Αντώνης Χουδαλάκης.

Όλα τα έργα της έκθεσης προέρχονται από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου. Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συλλέκτες, με πάνω από 1.000 έργα Ελλήνων καλλιτεχνών στη συλλογή, ο Σωτήρης Φέλιος συμπράττει με το ΙΑΜΥ για πρώτη φορά.

Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη για το κοινό από τη Δευτέρα 5 Ιουλίου.

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Τάσος Μαντζαβίνος, Ποιητής, 2005, λάδι σε μουσαμά, 90 x 90 εκ., Συλλογή Σωτήρη Φέλιου

https://www.culturenow.gr/oi-exegermenoi-erga-apo-ti-syllogi-sotiri-felioy-sto-istoriko-arxeio-moyseio-ydras/
Πηγή: https://www.culturenow.gr

Η Ελλάδα αναδεικνύεται Τιμώμενη χώρα στην Διεθνή Έκθεση Τέχνης στην Hainan της Κίνας!

Η Ελλάδα αναδείχτηκε Τιμώμενη χώρα στην Διεθνή Έκθεση Τέχνης The Tides of the Century – 2020 στο νησί Ocean Flower, η οποία ξεκίνησε επίσημα στις 20 Μαΐου 2021, στην Hainan της Κίνας.

Η έκθεση εγκαινιάστηκε στο νησί Ocean Flower και εκτείνεται σε 7 μουσεία με 176 έργα 95 καλλιτεχνών από 24 χώρες.

Η διεθνής έκθεση πραγματοποιείται με την έγκριση του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού της Κίνας και κύριο διοργανωτή την Κινεζική Υπηρεσία Διεθνών Εκθέσεων (CIEA) της επιχειρησιακής του εταιρίας C.A.E.G (China Arts and Entertainment Group Ltd) και συνδιοργανωτή τον Όμιλο Evergrande Fairyland.

Αναμένεται να διαρκέσει έως τις 8 Δεκεμβρίου 2021 στο Πάρκο Μουσείων του πρόσφατα κατασκευασμένου νησιού Ocean Flower στη Hainan, και να αποτελέσει ένα από τα μεγαλύτερα καλλιτεχνικά γεγονότα της τρέχουσας χρονιάς στην Κίνα. Θα παρουσιάσει μία ευρεία επιλογή πρωτοποριακών έργων από τον Κινεζικό και διεθνή εικαστικό χώρο, τόσο από αναγνωρισμένους όσο και από νέους καλλιτέχνες.

Φέτος, η Κίνα και η Ελλάδα γιορτάζουν το Έτος Πολιτισμού και Τουρισμού Ελλάδας-Κίνας. Επιπλέον, στην Ελλάδα γιορτάζεται η 200η επέτειος της Εθνικής Επανάστασης που οδήγησε στην εγκαθίδρυση της Σύγχρονης Ελλάδας, ενός από τα πρώτα έθνη κράτη με σύνταγμα στην Ευρώπη. Τόσο η Ελλάδα όσο και η Κίνα έχουν θέσει την Έκθεση στο πλαίσιο του «Έτους Πολιτισμού και Τουρισμού Ελλάδας-Κίνας 2021».

Η έκθεση της Τιμώμενης Προσκεκλημένης Χώρας τιτλοφορείται «Θέσις-Αντίθεσις-Σύνθεσις. Στην τροχιά των αλλαγών» και η ανάδειξη της Ελλάδος προέκυψε από διαγωνιστική διαδικασία στην Κίνα. Η ιδέα και η επιμέλεια της έκθεσης ανήκει στην κυρία Κατερίνα Κοσκινά, με την υποστήριξη της ΑΜΚΕ ΠΟΛΙΤΕΣ. Η πρωτοβουλία για συμμετοχή στον διαγωνισμό όπως και η παραγωγή και συντονισμός της Ελληνικής παραγωγής, ανήκει στην εταιρεία PostScriptum και τον κύριο Κώστα Κωνσταντινίδη.

Η Ελληνική έκθεση φιλοξενείται στο Μουσείο αρ. 6, το οποίο είναι αφιερωμένο εξολοκλήρου στην Ελλάδα. Οργανώνει σε ένα ενιαίο αφήγημα περισσότερα από 50 διαφορετικά έργα (γλυπτά, εγκαταστάσεις, βίντεο, πολυμεσικά έργα και ψηφιακή τέχνη) από 34 σύγχρονους Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής καλλιτέχνες, καθώς και από πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν τις πιο πρόσφατες τεχνολογίες. Επιπλέον, έχουμε προσκαλέσει το Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακών Τεχνών της Ελλάδας, Athens Digital Arts Festival (ADAF) για να παρουσιάσει video ταινίες περισσότερων από 20 καλλιτεχνών σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στην πρώτη αίθουσα του Κτηρίου που αποτελεί τον «προθάλαμο» της έκθεσης. Στον ίδιο χώρο παρουσιάζονται και αποσπάσματα ταινιών που προβάλλουν αρχαιολογικούς χώρους και εκδηλώσεις σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης (Μουσεία, Φεστιβάλ κλπ.) καθώς και διαδρομές πολιτιστικού τουρισμού.

Η Ελληνική έκθεση πραγματοποιείται υπό την Αιγίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών – Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διπλωματίας και Απόδημου Ελληνισμού, του Ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, του Ελληνικού Υπουργείου Τουρισμού, του Ελληνικού Εθνικού Οργανισμού Τουρισμού και του Δήμου Αθηναίων.

Τον χαιρετισμό στα εγκαίνια της έκθεσης απηύθυνε μέσω βίντεο ο Καθ. κύριος Γιάννης Χρυσουλάκης, Γενικός Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας. Στο νησί Hainan παρευρέθη και απηύθυνε χαιρετισμό o Πρέσβης της Ελλάδας στην Κίνα κύριος Γεώργιος Ηλιόπουλος.

Η Ιδέα της Έκθεσης:
Ήδη από την αρχαιότητα η Ελλάδα αναγνωρίζεται ως μία χώρα ανοιχτή στα κοινωνικά αιτήματα και τον πολιτισμό, όπου οι ιδέες διαχέονται, συζητούνται και ευδοκιμούν. Ο διάλογος υπήρξε πάντα η βάση της επικοινωνίας με τους άλλους αλλά και ο ακρογωνιαίος λίθος όλων των επιτευγμάτων του Ελληνικού πολιτισμού όπως της φιλοσοφίας, των επιστημών, της τέχνης, και βεβαίως η βάση της δημοκρατίας. Λίγες χώρες μπορούν να συγκριθούν με την Ελλάδα ως προς την διεύρυνση και διασπορά του πολιτισμού μέσω του διαλόγου και της πολιτισμικής αλληλεπίδρασης.

Σύμφωνα με την Επιμελήτρια κυρία Κατερίνα Κοσκινά: η θεματική της έκθεσης του Ελληνικού Περιπτέρου «Θέσις-Αντίθεσις-Σύνθεσις. Στην τροχιά των αλλαγών» προέκυψε από την κοινή παραδοχή ότι ο αρχαίος Ελληνικός και Κινεζικός πολιτισμός, έχοντας καθορίσει και διαμορφώσει πολιτισμούς πέραν των συνόρων τους, μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία στην αναζήτησή τους για την κατανόηση του Κόσμου. Και για τους δύο πολιτισμούς, ο Κόσμος δεν περιοριζόταν στην γη και τον φυσικό κόσμο αλλά περιέκλειε και τον πολύ ευρύτερο, περίπλοκο, απροσπέλαστο Κόσμο και το Σύμπαν. Η δομή της Ελληνικής έκθεσης βασίζεται στην διαλεκτική μέθοδο, κατά την οποία η ροή του χρόνου και των αλλαγών εκδηλώνεται σε τρία εξελικτικά στάδια, «Θέση-Αντίθεση-Σύνθεση», τα οποία εδράζονται στην Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, και ειδικότερα στην Σωκρατική μαιευτική μέθοδο. Επιπλέον, μεταφέρει στον επισκέπτη την αρχαία ελληνική ιδέα της αέναης κίνησης η οποία ωθεί την ανθρωπότητα να δεχτεί και να συμμετάσχει ενεργά στην ιδέα της αλλαγής. Αυτή η άποψη δεν διαφέρει από την αντίληψη περί Γιν και Γιανγκ της Κινεζικής φιλοσοφίας και κοσμολογίας.

Η τριαδική προσέγγιση της «Θέσης-Αντίθεσης-Σύνθεσης» αποδίδει σε μεγάλο βαθμό την επιμελητική οπτική αναφορικά με την δημιουργία αυτής της έκθεσης και εναρμονίζεται με την αρχιτεκτονική του κτηρίου που αποτελείται από τέσσερις ελλειψοειδείς αίθουσες. Η Έκθεση έχει σχεδιαστεί για να προσφέρει μια πολυπρισματική εμπειρία, η οποία επιτρέπει στους επισκέπτες να «διαβάσουν» ιστορικές διαδρομές και συνέχειες και υπογραμμίζει τις έννοιες της αλληλεπίδρασης, του διαλόγου και της συνέχειας στην εξέλιξη του καλλιτεχνικού γίγνεσθαι.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες:
1. ΑΛΗΘΕΙΝΟΣ Δημήτρης
2. ΑΓΓΕΛΙΔΑΚΗΣ Ανδρέας
3. ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ Στίβεν
4. ΧΑΝΔΡΗΣ Παντελής
5. ΧΡΥΣΑ
6. C O S T I S
7. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ ΛΕΜΟΣ Μανώλης
8. ΔΡΙΒΑΣ Γιώργος
9. ΦΑΙΤΑΚΗΣ Στέλιος
10. ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ Γιούλα
11. ΧΑΡΩΝΙΤΑΚΗΣ Ασπάσσιος
12. ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗΣ Γιάννης
13. ΜΙΧΑΛΟΥΔΗΣ Ιωάννης
14. ΜΩΡΗΣ Πέτρος
15. ΝΑΥΡΙΔΗΣ Νίκος
16. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Νίκος
17. ΠΑΠΑΜΑΡΓΑΡΙΤΗ Εύα
18. ΠΑΠΑΦΙΛΙΠΠΟΥ Αιμιλία
19. ΠΑΣΤΡΑ Ναυσικά
20. ΡΟΥΦΑΝΗΣ Αριστοτέλης
21. ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΣ Μάνθος
22. ΣΑΜΑΡΑΣ Λουκάς
23. STELARC
24. ΣΤΡΑΠΑΤΣΑΚΗ Μαριάννα
25. ΤΑΚΙΣ
26. ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ
27. TΡΑΓΚΑΣ Δημήτρης
28. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ Τεό
29. ΤΣΟΚΛΗΣ Κώστας
30. ΒΑΡΩΤΣΟΣ Κώστας
31. ΒΕΝΕΤΟΠΟΥΛΟΣ Μπάμπης
32. ΒΕΝΙΕΡΗ Λυδία
33. ΞΑΓΟΡΑΡΗΣ Παντελής
34. ΖΟΓΓΟΛΟΠΟΥΛΟΣ Γιώργος

Alex Karantanas, Αλεξάνδρα Μαυροφρίδη, Anestis Anestis, Αντώνης Ροζάκης, ARos & Christina, Ελεάνα Δημοπούλου, Ελένη Χάμου, Eremus, Εύη Στάμου, Γκέλυ Πεντεφούντη, Ίρις Μπουρνάζου, Κάκια Κωνσταντινάκη, Μάκης Κυριακόπουλος, Μανώλης Αναστασάκος, Μαρία Παπαποστόλου, Μυρτώ Αμοργιανού, Ορέστης Χάρος, Πάμελα Στεφανοπούλου, Ιωάννης Κρανιδιώτης & Situ Xiaochun, Θεοδώρα Πρασσά, Θωμάς Βαλλιανάτος.

Επιμέλεια:
Ηλίας Χατζηχριστοδούλου (Εμπνευστής και Διοργανωτής ADAF), Κατερίνα Κοσκινά (Πολίτες ΑΜΚΕ), Ειρήνη Ολυμπίου (ADAF Video Art Curator)

Οργανωτές: Chinese International Exhibition Agency (CIEA), Ocean Flower Island Museum
Συνδιοργανωτές: Evergrande Fairyland Group, China Arts and Entertainment Group Ltd.
Ιδέα-Επιμέλεια: Κατερίνα Κοσκινά
Παραγωγή- Συντονισμός: Κώστας Κωνσταντινίδης- PostScriptum
Έρευνα-Μουσειολογική μελέτη- Κείμενα: ΑΜΚΕ ΠΟΛΙΤΕΣ
Αρχιτεκτονικός Σχεδιασμός- Φωτισμός: Μαρία Μανέτα
Προσκεκλημένο Φεστιβάλ: Athens Digital Arts Festival (ADAF)

Υπό την Αιγίδα των:
Υπουργείο Εξωτερικών, Υπουργείο Τουρισμού, Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελλάδος, Δήμου Αθηναίων, Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού

Η έκθεση εντάσσεται στο: 2021, Έτος Πολιτισμού και Τουρισμού Ελλάδος-Κίνας

Με τη υποστήριξη των:
Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Ίδρυμα Ωνάση, PACE Gallery New York, Ίδρυμα ΚΕΤΕ, Ίδρυμα Γιώργος Ζογγολόπουλος, Stephen Antonakos Studio, New York

Πηγή: https://www.culturenow.gr/
https://www.culturenow.gr/h-ellada-anadeiknyetai-timomeni-xora-stin-diethni-ekthesi-texnis-stin-hainan-tis-kinas/

137 καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες και θεωρητικοί των τεχνών από την Ελλάδα και το εξωτερικό παρουσιάζουν 110 έργα στην Αίθουσα Περιοδικών εκθέσεων (-1) του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), υπό τον τίτλο SYMBOLS & iconic ruins.

Η έκθεση με τίτλο SYMBOLS & iconic ruins διερευνά τους τρόπους που αντιλαμβανόμαστε, και προσεγγίζουμε τα ισχυρά πολιτισμικά σύμβολα, συγκεντρώνοντας υπό ένα κοινό νοηματικό πλαίσιο σύγχρονα έργα τέχνης και αρχιτεκτονικής από σημαντικούς καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Πρόκειται για ένα εγχείρημα σύνθεσης διαφορετικών εκδοχών της έννοιας του συμβόλου, μέσα από εκλεκτικές συγγένειες και κοινά χαρακτηριστικά, ανεξάρτητα από το εάν οι πηγές και οι διαδικασίες παραγωγής των συμβόλων διαφέρουν ριζικά μεταξύ τους.

Πέρα από τα αυτόνομα έργα, τα οποία σχολιάζουν στοχαστικά τη σχέση της καλλιτεχνικής και αρχιτεκτονικής δημιουργίας με τα σύμβολα, στον κεντρικό κορμό της έκθεσης παρουσιάζονται τρία διακριτά και αλληλένδετα σύνολα: η Ακρόπολη των Αθηνών, η μεταπολεμική αρχιτεκτονική παραγωγή της Κεντρικής Ευρώπης και αναφορές στο Τείχος του Βερολίνου. Όπως αναφέρει ο επιμελητής της έκθεσης Παναγιώτης Πάγκαλος: “Στόχος είναι να δομηθεί ένας ιδιόμορφος διάλογος μεταξύ διαφορετικών ερειπίων με επίκαιρη συμβολική αξία.”

Πολλά έργα δημιουργήθηκαν ειδικά για την έκθεση και θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά, ενώ θα προβάλλονται ντοκιμαντέρ αρχιτεκτονικής και τέχνης καθώς και σπάνιο υλικό αρχείου. Παράλληλα δημιουργήθηκε και η ψηφιακή εκδοχή της έκθεσης, σε τρισδιάστατη αλληλεπιδραστική απεικόνιση, στα ελληνικά και τα αγγλικά, προκειμένου να είναι προσβάσιμη ψηφιακά στο κοινό.
Alberto Ferlenga – Migrations – Φωτογράφος: Γιούλη Γεωργαντίδου

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες
Austin + Mergold – Jason Austin & Aleksandr Mergold, Armand Biglari, Mario Botta, Peter Eisenman, Alberto Ferlenga, Studio FUKSAS – Massimiliano & Doriana Fuksas, LGSMA – Luca Galofaro, Gianluca Fontana, Kalos & Klio, Thilo Krense, GRAFT – Lars Krückeberg, Wolfram Putz & Thomas Willemeit, Fabio Marroni, J. MAYER H. und Partner, Laurie Olin, Hyung-Geun Park, Franco Perrotti, Renzo Piano Building Workshop, Heike Schuppelius, Yvonne Smink, Petr Vorlík, Δημήτριος Αγαθόπουλος, Ανδρέας Αγγελιδάκης, Αρετή Αδαμοπούλου, Σταύρος Αλιφραγκής, Αριστείδης Αντονάς, Άγγελος Αντωνόπουλος, Κωστής Βελώνης, Αριάδνη Βοζάνη, Χρύσα Βουδούρη, Αργυρώ Γαλάνη, Γιούλη Γεωργοσοπούλου, Ελεάνα Γιαλούρη, Δημήτρης Γιαννίσης, Σωκράτης Γιαννούδης, Βασίλης Γκανιάτσας, object-e architecture – Δημήτρης Γουρδούκης & Κατερίνα Τρυφωνίδου, Σταύρος Γυφτόπουλος, Αριστοτέλης Δημητρακόπουλος, Κατερίνα Ζαφειροπούλου, Δημήτρης Ησαΐας, Νίκος Καλογήρου, Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος, Πανίτα Καραμανέα, Νεφέλη Εκάτη Κατσαρού, Ηλίας Καφούρος, ΓΡΑΦΕΙΟ ΚΙΖΗ – Γιάννης Κίζης, Κωσταντής Κίζης, Σπύρος Κίζης, Αντώνης Κιουρκτσής, Μυρτώ Κιούρτη, Άαρων Κοέν, Αλέξανδρος Κόκκινος, Μαρία Κοκκίνου, Μανόλης Κορρές, Ζήσης Κοτιώνης, Τάκης Κουμπής, Ανδρέας Κούρκουλας, Νεφέλη Κυρκίτσου, Ηλίας Κωνσταντόπουλος, Αναστάσιος Μ. Κωτσιόπουλος και Συνεργάτες Αρχιτέκτονες, Ανδρέας Λάζαρης, Νικόλαος Λάσκαρης, Θανάσης Μάνης, Μιχάλης Μανουσάκης, Αφροδίτη Μαραγκού, Χαρά Μαραντίδου, Τίνα Μαρινάκη, Γιάννης Μαρκαντωνάκης, Σάρρα Μάτσα, Άννα Μαχαιριανάκη, Κυριάκος Μορταράκος, Φρύνη Μουζακίτου, Θανάσης Μουτσόπουλος, Αριστείδης Μπαλτάς, Βασιλική Μπέλεση, Τάσος Μπίρης, Κωνσταντίνος Μπούρας, Ηλίας Μπουργιώτης, Κωνσταντίνος Μωραΐτης, Κώστας Ντάφλος, Γιώργος Ξηροπαΐδης, oiio studio – Ιωάννης Οικονόμου Παναγιώτης Πάγκαλος, Γεώργιος Α. Πανέτσος, Φοίβος Πανηγυράκης, Απόστολος Πάνος, Κωνσταντίνος Παπαδημητρακόπουλος, Σπύρος Παπαδόπουλος, Τάσης Παπαϊωάννου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος, Μόρφω Παπανικολάου, Νίκος Πατσαβός, Τσαμπίκος Πετράς, SQ1 -SquareOne- Κώστας Πουλόπουλος, For Cancel – Ζωή Πυρίνη, Τάκης Ζερδεβάς, Μάκης Φάρος, Θανάσης Ρεντζής, Γιώργος Ρυμενίδης, Ρένα Σακελλαρίδου, Κωνσταντίνος Σερράος, Νικόλαος Σιδηρόπουλος, Heimer & Alz – Ανδρέας Σιτορέγκο, Κωνσταντίνος Τηλιγάδης, Σοφία Σοφιανού, Σταύρος Σταυρίδης, Εύα Στεφανή, Βαγγέλης Στυλιανίδης, Ερμιόνη Συρογιαννοπούλου, Ελένη Τάτλα, ΤΤΔΖΑρχιτέκτονες – Αναστάσιος Τέλλιος & Δέσποινα Ζαβράκα, Γιώργος Τζιρτζιλάκης, Γιάννης Ν. Τζώρτζης, Νίκος Τρανός, Γιώργος Τριανταφύλλου, Βενετία Τσακαλίδου, Μαρία Τσαντσάνογλου, Κωνσταντίνος Τσιούτας, Σοφία Τσιράκη, Κυριακή Τσουκαλά, Βασίλης Τσονάκας, Δημήτρης A. Φατούρος, Αναστασία Φερεντίνου, Δημήτρης Φιλιππίδης, Άγγελος Φλώρος, Γιάννης Χαμηλάκης, Παντελής Χανδρής, Κωνσταντίνος Χατζάρας, Δήμητρα Χατζηανδρέου, Τζίμης Χύτας
Μανουσάκης Μιχάλης – Στο Μπλε της Κυρίας Γραμματικής

Συντελεστές της έκθεσης
Διοργάνωση: Citylab
Το Citylab είναι μια ανεξάρτητη ομάδα ανθρώπων των τεχνών και των γραμμάτων από διαφορετικά επιστημονικά πεδία, με κοινό σκοπό τη διεξαγωγή πολιτιστικών δράσεων εκπαιδευτικού και ερευνητικού χαρακτήρα. Από το 2014 μέχρι και σήμερα έχει διοργανώσει με μεγάλη επιτυχία εκθέσεις, επιστημονικά συμπόσια, καλλιτεχνικές δράσεις και workshops για αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες.

Γενική Επιμέλεια της Έκθεσης: Δρ. Παναγιώτης Πάγκαλος, Αρχιτέκτονας και Αναπληρωτής Καθηγητής της Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών και Πολιτισμού του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Δρ. Θανάσης Μουτσόπουλος, Αρχιτέκτονας και Αναπληρωτής Καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Συντονισμός: Δρ. Σταύρος Αλιφραγκής, Αρχιτέκτονας και διδάσκων στο ΑΠΘ και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Ο κατάλογος της έκθεσης είναι δίγλωσσος (ελληνικά – αγγλικά), κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ευρασία και το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και περιλαμβάνει κείμενα διακεκριμένων θεωρητικών και ιστορικών της τέχνης και της αρχιτεκτονικής και αρχαιολόγων. Ενδεικτικά αναφέρονται: Μανόλης Κορρές, Δημήτρης Φιλιππίδης, Δημήτρης Α. Φατούρος, Κώστας Μωραΐτης, Αναστάσιος Κωτσιόπουλος, Αριστείδης Μπαλτάς, Γιάννης Χαμηλάκης, Νίκος Καλογήρου, Αρετή Αδαμοπούλου, Μαρία Τσαντσάνογλου, Αναστασία-Ελένη Γιαλούρη, Ελένη Τάτλα, Γιώργος Ξηροπαΐδης, Βασίλης Γκανιάτσας, Petr Vorlík, Θανάσης Μουτσόπουλος, Σταύρος Αλιφραγκής και Παναγιώτης Πάγκαλος.

Η έκθεση περιλαμβάνεται στο εθνικό πρόγραμμα εορτασμού των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821.
Δημήτρης Φατούρος – Αποτυπώματα Συμβόλων

Κεντρική φωτογραφία θέματος: Massimiliano & Doriana Fuksas – We have always dreamt of building something like a cloud – Φωτογράφος: Γιούλη Γεωργαντίδου

Πηγή
https://www.culturenow.gr/symbols-iconic-ruins-omadiki-ekthesi-sto-ethniko-moyseio-sygxronis-texnis/
https://www.culturenow.gr/

Με αφορμή την έκθεση «Ο κύριος Ροβινσώνας Κρούσος έμεινε σπίτι/Περιπέτειες σχεδιασμού σε συνθήκες κρίσης», περιδιαβαίνουμε εικονικά τις προθήκες του 3ου ορόφου του Μουσείου Μπενάκη στο Κολωνάκι, οι οποίες μετατρέπονται σε φοριαμούς επιβίωσης της τέχνης της ζωής, μέσα σε παράξενους καιρούς.

Τα εκθέματα του 3ου ορόφου μεταφέρονται στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς για την επετειακή έκθεση «1821, Πριν και Μετά», και ο εκθεσιακός χώρος στην οδό Κουμπάρη μετατρέπεται σε χώρο πειραματισμού για έναν άλλο αγώνα για επιβίωση ως πνευματική διεργασία που πραγματώνεται χειρονακτικά, πρωτότυπα, ως αυθεντία από ανάγκη.

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου «η έκθεση προσεγγίζει το ζήτημα της “χειρωνακτικής πρακτικής ως δύναμη”, ως δυνατότητα δράσης για τη σχεδιαστική κατανόηση και την καλλιτεχνική αυτονομία. Στο επίκεντρο αυτής της αφήγησης βρίσκεται η έρευνα γύρω από τον Ροβινσώνα Κρούσο ως κατασκευαστή. Η έκθεση αναφέρεται στο παράδειγμα του ήρωα του Daniel Defoe, ο οποίος, ενώ βρέθηκε αρχικά σε αδιέξοδο, επιβεβαιώνει την αξία του όταν αναγκάζεται, υπό συνθήκες κρίσης, να δραστηριοποιηθεί και να καταπιαστεί με πρωτόγνωρα ζητήματα που απαιτούν την επινόηση και την εύρεση λύσεων.»

Ένα ομολογουμένως προκλητικό σκεπτικό για 36 σύγχρονους Έλληνες καλλιτέχνες που καλούνται να επαναδιατυπώνουν το ρόλο τους ως εξερευνητές της ιδεοπηγής εντός τους και να ανατρέξουν στο χειροτεχνικό οπλοστάσιο της τέχνης, δοκιμάζοντας διαχρονικές χειροποίητες πρακτικές όπως το “φτιάξτο-μόνος-σου”, την επιδιόρθωση, την επανάχρηση, για να εποικήσουν τον ενδιάμεσο χώρο και χρόνο ενός παροδικά αδειανού μουσειακού τόπου, ωσάν νησί στη μέση ενός πολυ-πολιτισμικού ωκεανού.

Χωρίς να δεσμεύονται από το βάρος της ιστορίας της τέχνης, δίχως να αναζητούν το μουσειακό ντεκόρουμ και αποφεύγοντας τη χρήση σύγχρονων τεχνολογικών μέσων έκφρασης, γίνονται οι ίδιοι κατασκευαστές έργων που θα δημιουργηθούν με σκοπό την επιβίωση/αναβίωση της αξίας της κατασκευής ως μίας θεωρητικής πρότασης που επιζητεί την επινόηση, τη σχεδίαση και το μετείκασμα μίας ορατής λύσης και μίας ποιητικής αφήγησης. Το έργο παύει να είναι το φινιρισμένο αντικείμενο στη μουσειακή προθήκη αλλά επάνω και μέσα στο “δέρμα” του, διαφαίνονται όλα τα στάδια της παραγωγής του, όπως ταυτίζεται και η “ατελείωτη” φύση του με την εντροπία της ίδιας της ζωής.

Μέσα από τη διαδικτυακή περιήγηση στην έκθεση, αντιλαμβανόμαστε ότι οι συνθήκες κρίσης που αναφέρονται στον τίτλο, δεν αντανακλούν τόσο τη σύγχρονη θραυσματική κοινωνικοπολιτική κατάσταση, όσο την ανάγκη του καλλιτέχνη να εξωτερικεύσει την ανάγκη της συλλογής των υλικών εκείνων που θα τον βοηθήσουν να ανταπεξέλθει το horror vacui της προ-του-έργου ανυπαρξίας τρόπων μετουσίωσης της ιδέας σε εκφραστικό εργαλείο, σε μια εποχή που το χειροποίητο της τέχνης μα και της ζωής δεν έχει πια λόγο ύπαρξης μέσα στην λατρεία του αναλώσιμου.

Η Στεφανία Στρούζα ποιητικά συνδυάζει υλικά της φύσης με ευρεθέντα βιομηχανικά προϊόντα όπως τα λουράκια μιας σαγιονάρας, για να δημιουργήσει περιβάλλοντα των δύο αυτών κόσμων που αναπάντεχα συναντιούνται. Η Ειρήνη Μίγα ισορροπεί το χρόνο και τις λέξεις στο “Βάρος μίας Μέρας”, ένα επιτοίχιο βίντσι. Ο Γιώργος Τσεριώνης αποθηκεύει τη μνήμη σε αρχαϊζοντα πήλινα δοχεία με ανάγλυφα “Πορτραίτα Προγόνων”.

Την ίδια στιγμή η Μαργαρίτα Μποφίλιου γεμίζει μία προθήκη με λευκά θραύσματα που σε πρώτη όψη κουβαλούν την πατίνα ενός μακρινού παρελθόντος, αλλά με πιο κοντινή παρατήρηση μοιάζουν κάλλιστα να προκύπτουν από υδρορροές, κομμάτια από καλοριφέρ, φλοτέρ και χωνιά, τα σύγχρονα κτερίσματα μίας μελλοντικής αντιηρωικής Ατλαντίδας. Ιδεατά τα κτερίσματα και στο έργο της Νανάς Σαχίνη, αφιέρωμα στα ματαιωμένα “Ταξίδια που Δεν κάναμε στον Ορενόκο”. Σε αυτό, ή σε κάποιο άλλο ιδεατό ποτάμι οργανώνει τους σταθμούς “Πλοήγησης” η Βανέσσα Αναστασοπούλου σε μία ψευδο-σκακιστική κάτοψη/ χειροποίητο google map, ενώ ο Θοδωρής Ζαφειρόπουλος προσπαθεί να απεικονίσει με “Άστοχες Προσπάθειες την Κάτοψη ενός Νησιού” χωρίς GPS, απλώνοντας τις εμμονικά σχεδιασμένες ακουαρέλες του σαν Rorschach blocks μίας νοητής Εδέμ. Κάπου σε αυτό το νησί, ο Γιώργος Σαπουντζής, αφήνει το ανθρώπινο αποτύπωμα σε μία καθημερινή ιερή “σινδόνη” με το “Folded Naked Nature”, ενώ, η Αναστασία Δούκα “ντύνει” τρυφερά με μάλλινο αδρό ύφασμα το σώμα της ιδέας, στη “Συρραφή –κορμός/πόδια”.

Η επιβίωση ως αντίσταση

Τα “πολεμικά” υλικά της φύσης, και συγκεκριμένα οι πέτρες, γίνονται το οπλοστάσιο των “Millions of Mind Guerillas” του Ζήση Κοτιώνη, που βάζει στη δική του αρχιτεκτονική προθήκη τα “βόλια” της αντίδρασης των δρόμων, δημιουργώντας το Μουσείο της αρχαιολογίας του σήμερα, ως νησί αντίστασης μέσα στο άστυ. Ο Ηλίας Κοέν συλλέγει και κατασκευάζει τον δικό του τοίχο προστασίας από ατάκτως ερριμμένους πλίνθους ως “Αντικείμενα από ένα Βίαιο Μέρος”. Η υψωμένη γροθιά του Πάνου Τσαγκάρη στο “Rise Hand” γίνεται τοτεμική σκιά και προτάσσει αντίσταση.

Τα δύο έργα του Αλέξανδρου Ψυχούλη είναι ένα homage στην καλλιέργεια ως ντανταϊστική μεταφορά της επιτελεστικής διαδικασίας. Η Νίνα Παπακωνσταντίνου δημιουργεί το απαραίτητο “Ημερολόγιο” της διαδρομής όπου, από όσο μπορούμε να διακρίνουμε μέσα από τις οθόνες μας, έχει κεντήσει μία μυστικιστική φράση.

Τοτέμ χωρίς ταμπού

Στο υποθετικό αυτό ταξίδι προς το νοητό νησί όπου η ξεβρασμένη καλλιτεχνική δημιουργία θα καλεστεί να αναβιώσει τον έμφυτο εξωτισμό της ίδιας της καλλιτεχνικής πράξης, δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα τοτέμ: Τα “Prospero Dolls” του Γιάννη Βαρελά συνταιριάζουν τα σαιξπηρικά ξωτικά με τις κούκλες Golliwog και τις ντόπιες υφασμάτινες μαριονέτες κουκλοθέατρου, ενώ στο βάθος δεσπόζει το τοτέμ εξορκισμού του κακού- ο κρυσταλλικός, σαν στήλη άλατος, “Βασιλιάς της Κόλασης” από τον Νίκο Τρανό. Το ίδιο κακό επιχειρεί να εργαλειοποιήσει, προσφέροντας θολή μεταμέλεια, και η απειλητικά αλλόκοτη λευκή καλύβα “Preacher’s House” του Πέτρου Ευσταθιάδη. Απειλητικό μοιάζει και το αλυσοδεμένο ιμάτιο με των ειρωνικό τίτλο “Dirty Hands/Tranquil Hearts” τα Εύας Παπαμαργαρίτη, σαν bomber-jacket/φραγγέλιο άφεσης αμαρτιών. Ταυτόχρονα, στον κάθε αφοσιωμένο επιτελεστή της σχεδιαστικής αυτής περιπέτειας αρμόζει η “Κορώνα” από χόρτα και πευκοβελόνες της Μάρθας Δημητροπούλου.

Μετά την καταιγίδα όμως, δεν μένει τίποτα πάνω στην άμμο παρά λίγα σβησμένα ίχνη και την “Echo” του Αλέξανδρου Τζάννη, σε μία τελευταία πράξη αποδόμησης της υλικότητας του έργου, χρησιμοποιώντας όμως και πάλι την ύλη για την επίτευξή της.

Ως 9/5
Επιμέλεια Πολύνα Κοσμαδάκη/ Κωστής Βελώνης

https://www.culturenow.gr/o-rovinsonas-kroysos-se-nees-eikastikes-peripeteies/
Πηγή: https://www.culturenow.gr/

Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) παραμένει ενεργό διαδικτυακά και μας προσκαλεί να γνωρίσουμε τις ψηφιακές του δράσεις και να περιηγηθούμε στην έκθεση UBUNTU, που παρατείνεται έως το καλοκαίρι.

Η ΝΕΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΕΜΣΤ ΕΙΝΑΙ ONLINE
Η νέα ιστοσελίδα του μουσείου, με περισσότερες λειτουργικές δυνατότητες, προβάλλει το πλούσιο υλικό του ΕΜΣΤ, το οποίο διαρκώς εμπλουτίζεται. Η άνετη πλοήγηση προσκαλεί τους επισκέπτες να περιηγηθούν σε κάθε ενότητα για να ενημερωθούν εύκολα και άμεσα για ό,τι συμβαίνει στο μουσείο, αλλά και για την ιστορία του. Ο απλός σχεδιασμός και οι μεγάλες εικόνες κάνουν το περιεχόμενο προσβάσιμο και κατανοητό, προσαρμοσμένο σε κάθε συσκευή. Με την πλήρη λειτουργία του το ΕΜΣΤ μπήκε στη νέα του εποχή και συνεχίζει να εξελίσσει και το ψηφιακό του αποτύπωμα.

Γραφιστικός σχεδιασμός: Schema
Ανάπτυξη: i DESIGN

ΨΗΦΙΑΚΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ
ΕΜΣΤ ΑΝΟΙΧΤΟ. ΤΟ ΕΜΣΤ ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ
Η πορεία των 20 χρόνων του ΕΜΣΤ, με τις εκθέσεις, τις δράσεις, τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τις συνεργασίες του, αποτυπώνεται σε αυτό το Ψηφιακό Χρονολόγιο, βάση του οποίου αποτέλεσε η έκθεση ΕΜΣΤ Ανοιχτό. Το ΕΜΣΤ και οι ιστορίες του που παρουσιάστηκε στο μουσείο με το ξεκίνημα της πλήρους λειτουργίας του τον Φεβρουάριο του 2020. Περιηγηθείτε ψηφιακά σε μια ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή νομαδική ιστορία που καθόρισε το ΕΜΣΤ από το 2000 και το οδήγησε στη μόνιμη στέγη του, στο πρώην εργοστάσιο Φιξ. Η ιστορία θα εμπλουτίζεται διαρκώς με περισσότερο υλικό που θα συνεχίσει να διαμορφώνει τον χαρακτήρα του μουσείου.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Η ΕΚΘΕΣΗ UBUNTU ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 22.08.2021
Η έκθεση UBUNTU. Πέντε δωμάτια από τη Συλλογή Χάρη Δαυίδ παρατείνεται μέχρι τις 22.08.2021. 66 έργα 34 καλλιτεχνών παρουσιάζονται σε πέντε δωμάτια στην Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων (Ισόγειο) του ΕΜΣΤ.
Μέχρι να βρεθούμε ξανά από κοντά, μπορείτε να περιηγηθείτε ψηφιακά στην έκθεση:

ΕΜΣΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ
Το Τμήμα Εκπαίδευσης του ΕΜΣΤ, τιμώντας τους επαγγελματίες υγείας για το πολύτιμο έργο τους, δημιούργησε το πρόγραμμα ΕΜΣΤ για την Υγεία με σκοπό να ανοίξει ένα παράθυρο στο όνειρο και στη δημιουργική έκφραση.

Από τον Δεκέμβριο του 2020 έως τον Φεβρουάριο του 2021, όσοι επαγγελματίες υγείας εκδήλωσαν ενδιαφέρον έλαβαν στο e-mail τους ένα έργο τέχνης από τη συλλογή του ΕΜΣΤ, σε μορφή ηλεκτρονικής κάρτας. Σε χρόνο που οι ίδιοι επέλεξαν, «συνομίλησαν» με το έργο, εμπνεύστηκαν, σκέφθηκαν, αισθάνθηκαν και ονειρεύτηκαν. Η ανταπόκριση ήταν εντυπωσιακή! Λάβαμε ποίηση, κείμενα, φωτογραφίες, ζωγραφική, μια φράση ή μια κατασκευή,τα οποία παρουσιάζονται αναλυτικά στην ιστοσελίδα του μουσείου.

Tο πρόγραμμα #NarcissusMeetsPandora ξεκίνησε!
Πρόκειται για ένα καινοτόμο πρόγραμμα που απευθύνεται σε νέους, εκπαιδευτικούς και παιδαγωγούς, αλλά και σε κάθε κοινωνική ομάδα που ενδιαφέρεται να συμμετάσχει. Το #NarcissusMeetsPandora εκκινεί από την καθημερινή συνήθεια του διαμοιρασμού πορτρέτων και selfies, και πραγματεύεται το φωτογραφικό πορτρέτο με σκοπό να προβληματίσει, μέσα από μια παιδαγωγική και καλλιτεχνική διαδικασία, πάνω σε θέματα που σχετίζονται με την παραγωγή οπτικού περιεχομένου στα social media.

Το πρόγραμμα υλοποιείται από μια διακρατική και διεπιστημονική κοινοπραξία φορέων πολιτισμού, εκπαίδευσης και έρευνας, με την υποστήριξη του προγράμματος Erasmus+ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά τα έτη 2021-2022. Οι συμμετέχοντες εταίροι είναι οι εξής: Casa da Imagem – Ίδρυμα Manuel Leão, Πορτογαλία (συντονιστής του προγράμματος), Σχολή Ψυχολογίας και Επιστημών της Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Πόρτο, Πορτογαλία, Stichting The European Regional Council Of Insea, Ολλανδία, Documenta Creaciones Multimedia Avanzadas Sl, Ισπανία, Cultureghem, Βέλγιο, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), Ελλάδα.

Σύντομα περισσότερες πληροφορίες και νέα θα είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του προγράμματος που βρίσκεται υπό κατασκευή.

Πηγή: https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/to-emst-paramenei-energo-diadiktyaka/

With a rich history and maritime legacy that stretches back thousands of years, the port city of Piraeus is fast becoming a hip hub for art lovers as well. Here are the new players you need to know.
By Kiriakos Spirou

An Art Lover’s Guide to the New Gallery District of Piraeus
Vibrant and cosmopolitan, Piraeus combines urban kick, commercial hubbub, massive industrial infrastructure and seaside hedonism in a heady brew that’s hard to find elsewhere in Greece.

One of the busiest ports in Europe, Piraeus has for centuries been a melting pot of sailors and merchants arriving from every part of the globe, alongside the reams of immigrants and colonisers who have also landed ashore. These culturally-diverse influences have woven their way into the local commerce, gastronomy, arts and entertainment scenes.

There are some “old guard” landmarks that you might want to tick off first to give an important cultural context to present day Piraeus: the local Municipal Gallery, with its marine-themed haul of Greek art from the past 300 years or so (you’ll also catch contemporary art shows from time to time); the Hellenic Maritime Museum and the Piraeus Archaeological Museum.

These days though, the loudest art buzz is to be found in the Piraeus portside neighbourhood of Agios Dionysios (also known as Papastratos). Once a site of heavy industry dubbed “the Manchester of Athens” by the 20th-century Athenian middle-class, Agios Dionysios is full of large industrial buildings. They’ve made rich pickings for real-estate developers and eagle-eyed investors who are rapidly turning them into sleek developments amid the garages, metal workshops and warehouses.

Among the art professionals who have colonised the area in recent years are international galleries like Rodeo from London and Carwan from Beirut. Both have established new spaces here, sharing the neighbourhood with restaurants, night clubs, office workers and blue-collar locals. The arrival of these cosmopolitan galleries has transformed Agios Dionysios into an art-lover’s hotspot well worth making a detour from downtown Athens for.

Meanwhile, whether by chance or by design, Piraeus galleries are now luring visitors from abroad as well (outside lockdown at least). Within walking distance from the port and only a short taxi ride from the nearby yacht marinas, Polydefkous Street in particular has become an art stop for canny collectors en-route to their Greek island holiday homes every summer.

DL Gallery and ENIA Gallery
First on the scene at Agios Dionysios was Dimitris Lymperopoulos’ DL Gallery. Raised in a family of Piraeus frame makers and art dealers, Lymperopoulos transformed his father’s former factory into a gallery in 2015.

The large industrial space with its 1950s glass façade was more than suitable for exhibiting contemporary art, especially large sculptures and installations. To accommodate his growing roster of artists—which includes local and foreign names like Greek painter Dimitris Yeros and Portuguese photographer Virgilio Ferreira—Lymperopoulos acquired an old warehouse opposite his gallery and opened a second one. ENIA gallery is now DL Gallery’s next-door sibling. The former is dedicated to conceptual art and installation, whereas the latter tilts to contemporary painting and photography.

Growing up in Agios Dionysios has allowed Dimitris Lymperopoulos to witness every step of the area’s post-industrial decay and current renaissance. “Every building you see here houses workshops, businesses, craftspeople”, he explains. “Not all of them stand empty. During the day you can hear their machinery working. Agios Dionysios is still very alive and busy.”

Rodeo Gallery
Housed in a former warehouse built in the early 20th century, Rodeo Gallery has kept its old façade, so it blends in seamlessly with its surroundings. Upon entering, you find yourself in a cool cavernous space. The stone of the walls and the original wooden roof have been left exposed, and a sleek box containing administrative spaces has been added in the middle by Berlin-based architect Etienne Descloux.

“It is a rather challenging space for exhibitions,” gallery founder Sylvia Kouvali admits. “A white cube can be treated as a blank canvas. A stone wall is no blank canvas. That said, it’s interesting to offer this space to artists. Artists today have a need to work with the space they exhibit in, which is part of the post-conceptual tradition we are going through now.”

Rodeo Gallery was the first gallery to open on Polydefkous Street in 2018 and its programming is based on long-term collaborations with artists, most of whom use a variety of media in their work. The mix of artists’ backgrounds is international in scope and surprisingly diverse. For example, recent shows range from solo exhibitions by Greek painter Apostolos Georgiou, who was born in the 1950s, and young London-based artist Sidsel Meineche Hansen, whose work is a whimsical mix of digital media, contemporary drawing, sculptural objects and installation. Both exhibitions activated the space in different ways.

Floating somewhere in between polished and rough, Rodeo’s Piraeus space is one of the successful examples of how galleries can experiment with curating shows and activating repurposed spaces in Athens. Visitors often hang out at the benches of the wine bar next door, which are planted out on the street. Opening nights (in the pre-Covid-19 days at least), synced with neighbouring galleries, turned into lively block parties.

The Intermission
On the heels of Rodeo, art advisor Artemis Baltoyanni opened The Intermission on Polydefkous Street in 2019. The Intermission doesn’t have its own roster of artists, but instead invites artists and the galleries that represent them to exhibit at its space. So far Baltoyanni has hosted three exhibitions with two artists: the acclaimed American conceptual artist John Knight and emerging Athens-based artist Zoë Paul.

The Intermission is housed inside a former car workshop with stone walls and a high ceiling with a wooden roof — the same situation as Rodeo. In fact, the entire block used to be one interconnected facility, hence the architectural echoes between all the galleries here. Most of Baltoyanni’s neighbours opted to keep the stone walls of their spaces exposed. She went for a more clean-cut, white-cube approach instead. The white walls work wonderfully with the bright natural light that floods in from the floor-to-ceiling windows, adding a special glow to the space.

“Piraeus has a very particular identity, which I like,” says Baltoyanni. “It’s gritty and noisy and full of people. But at the same time it’s so urban and full of pockets to discover. Also, artists and galleries want to come here to exhibit. Piraeus is not isolated: we have the Athenian audience that comes here, and there’s buying interest locally.”

Carwan Gallery
The most recent arrival to Polydefkous is Carwan, a contemporary design gallery that was founded in Beirut in 2011 and touched down in Piraeus in 2020.

Architect and curator Nicolas Bellavance-Lecompte, the gallery’s co-founder, and his new business partner, architect Quentin Moyse, renovated the space together. Their intention? To preserve the building’s aesthetic qualities and replace what was broken using the simplest elements possible. The space is a very organic addition to Piraeus’ new gallery street: when the Athenian sun is not too high in the sky, visitors are greeted outside and the street becomes an extension of the gallery.

Carwan’s programme has consistently championed contemporary design from Western Asia and the Mediterranean. The gallery currently focuses on what Bellavance-Lecompte describes as “conceptual design”, work by designers that borders contemporary art and collectible design. The gallery’s opening show in Piraeus featured a collection of one-off bronze vessels by Vancouver-based designer Omer Arbel. The gold-hued pieces were cast in glass moulds that broke as the molten metal cooled in them: a great example of how design and manufacture can veer into the poetic.

“Moving to Greece has opened up a lot of new potential,” says Bellavance-Lecompte. Without doubt, the arrival of so many international galleries in Piraeus has upped the ante for the local art scene and is sparking new collaborations. It has also established a fresh way for exhibiting and viewing art: one that is slower and, even by Greek standards, more social and communal.

read more…
https://www.thisisathens.org
https://www.thisisathens.org/arts-entertainment/visual-arts/piraeus-gallery-district-guide

Για άλλη μια φορά το Art Basel, το σημαντικότερο art fair του κόσμου αλλάζει τις ημερομηνίες της διοργάνωσης από Ιούνιο σε Σεπτέμβριο.

Δεν πρόλαβε ο συντάκτης μας Δημήτρης Σπύρου να συνοψίσει το αναλυτικό ημερολόγιο όλων των σημαντικών art fair του πρώτου μισού του 2021 και ξεκίνησαν ήδη οι αλλαγές και ακυρώσεις. Η Art Basel της Βασιλείας μεταφέρεται από το Ιούνιο στις 23-26 Σεπτεμβρίου 2021 (με εγκαίνια στις 21 και 22 Σεπτεμβρίου).

Η αλλαγή ημερομηνιών έχει πιθανότατα να κάνει με την αργή διαδικασία εμβολιασμού του πληθυσμού στην Ευρώπη και αλλού, που έχει κάνει τους οργανωτές διστακτικούς ως προς την προσέλευση του κόσμου και την ασφαλή συνάθροιση.

Πάντως τον Ιούνιο θα γίνουν κανονικά τα Online Viewing Rooms της διοργάνωσης, ώστε να μπορέσουν οι γκαλερί να έρθουν σε επαφή με τους αγοραστές μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας του Art Basel, ενώ το Μάρτιο οι φιλότεχνοι θα μπορούν να παρακολουθήσουν μια ειδική έκδοση των Online Viewing Rooms με θέμα τους πρωτοπόρους της τέχνης, τους καλλιτέχνες δηλαδή που έκαναν τομές στον εικαστικό χώρο είτε με την ιδιαίτερη αισθητική τους ή με τον τρόπο που έθεσαν κοινωνικοπολιτικά ζητήματα και επαναπροσδιόρισαν τα μέσα που χρησιμοποιούν. Τα OVR: Pioneers θα είναι προσβάσιμα από τις 24 έως τις 27 Μαρτίου στο διαδικτυακό τόπο του Art Basel.

Πηγή: https://taneatistechnis.com
https://taneatistechnis.com/agora-tis-technis/to-art-basel-anavalletai-gia-septemvrio/

Ένα μπαλόνι με το πρόσωπο του Trump, το οποίο πρωταγωνίστησε σε διαδηλώσεις στην Αγγλία, έρχεται να εμπλουτίσει την συλλογή του Μουσείου του Λονδίνου.

Το γιγαντιαίο baby balloon, το οποίο απεικονίζει τον πρώην ακροδεξιό πρόεδρο των Η.Π.Α, Donald Trump, έκανε την εμφάνιση του 2 χρόνια πρίν στο Λονδίνο, όταν ο τότε πρόεδρος θα επισκέπτονταν την χώρα. Πλήθος διαδηλωτών, διαδηλωτριών εναντιώθηκαν στην επίσκεψη του προέδρου και με χιούμορ, ευφυΐα, δημιουργικότητα και δυναμισμό έφτιαξαν αυτή την καρικατούρα, ώστε να σατιρίσουν τον Τραμπ.

Το μπαλόνι, από την πρώτη του εμφάνιση και μετά, ήταν πιστό σύμβολο σε όλες τις διαδηλώσεις που ακολούθησαν. Το Μουσείο του Λονδίνου (Museum of London), θέλησε να αποκτήσει το μπαλόνι των διαμαρτυριών πριν από δύο χρόνια, ώστε να το συμπεριλάβει στην συλλογή του με ευφάνταστα και πολιτικά αντικείμενα, που έχουν κατά καιρούς εμφανιστεί σε διαδηλώσεις.

Μάλιστα το μουσείο του Λονδίνου, σκέφτεται να παρουσιάσει το αντικείμενο με την ιδιαίτερα νεότερη ιστορική σημασία, στο νέο του παράρτημα στο West Smithfield. Σύμφωνα με τον διευθυντή του μουσείο, το μπαλόνι σηματοδοτεί ένα από τα σημαντικότερα κινήματα των τελευταίων χρόνων που αναπτύχθηκαν στην χώρα, όπως και το Black Lives Matter και τις Σουφραζέτες.

Οι δημιουργοί του μπαλονιού αποφάσισαν να δωρίσουν το αντικείμενο, αλλά κρατάνε ένα μικρό “ομοίωμα”, για να συνεχίσει να υπάρχει σε διαδηλωσεις που έπονται.

Κεντρική φωτογραφία θέματος: TOLGA AKMEN/AFP
Πηγή: https://www.culturenow.gr
https://www.culturenow.gr/trump-baby-balloon-neo-apoktima-gia-to-moyseio-toy-londinoy/

Δέκα νέα μουσεία κάνουν την εμφάνιση τους το 2021!

Δέκα νέα μουσεία σε κάθε πιθαμή γής, από την Γαλλία μέχρι τη Σαγκάη και την Ελλάδα, θα κάνουν την εμφάνιση τους εντός του έτους.

Η ταραχώδης χρονιά του 2020 παραγκώνισε τον Πολιτισμό. Η επαφή του ανθρώπου με την ιστορία του και με την τέχνη, φαντάζει μια γλυκιά ανάμνηση που θυμόμαστε με πικρία. Τα ταξίδια που κάναμε, τα μουσεία που επισκεφτήκαμε και ζήσαμε έστω για λίγο σε μιαν άλλην άγνωστη εποχή, τα συναισθήματα που μας πλημμύρισαν, οι εικόνες που θα μείνουν πάντοτε χαραγμένες στη μνήμη μας, φαντάζουν τόσο μακρινά.

Το 2021, όμως είναι εδώ. Και μαζί του, ήρθε και μια πανέμορφη είδηση. Δέκα νέα μουσεία σε κάθε πιθαμή γής, από την Γαλλία μέχρι τη Σαγκάη και την Ελλάδα, θα κάνουν την εμφάνιση τους εντός του έτους. Η τέχνη, οι μνήμες, η ιστορία, η πρωτοπορία, σύνορα δεν κοιτούν. Συγκεντρώσαμε λοιπόν πληροφορίες για 10 καινούρια μουσεία, που οφείλουμε στον εαυτό μας να επισκεφτούμε. Ας κάνουμε αυτή την χάρη στη ψυχή μας. Ζητάει απεγνωσμένα την γαλήνη που γεννάει η γνώση και τα ερεθίσματα.

Το Μουσείο Τέχνης της Πουντόνγκ, γνωστό ως PMoA, είναι ένα από τα σημοντικότερα πολιτιστικά νέα στην ευρύτερη περιοχή της Σαγκάης. Ο χαρακτήρας του μουσείου θα είναι διεθνιστικός. Οι εκθέσεις του, θα περιλαμβάνουν έργα καλλιτεχνών από όλον τον κόσμο. Η “πολυπολιτισμικότητα” στην τέχνη είναι ένας από τους στόχους του μουσείου. Η διεθνούς φήμης γκαλερί Tate, προσέφερε εκπαίδευση σε πρακτικά ζητήματα στο PMoA, όπως χρήσιμες πληροφορίες υπηρεσιών για τους επισκέπτες. Το κτίριο έχει κατασκευαστεί από τον σπουδαίο Γάλλο αρχιτέκτονα Jean Nouvel.

To μουσείο αναμένεται να ανοίξει στα μέσα του 2021, αλλά η ημερομηνία είναι πιθανόν να διαφοροποιηθεί λόγω του COVID-19

Οι φίλες και οι φίλοι της μουσικής, θα βρούνε τον προσωπικό τους παράδεισο στο Τενεσί. Τα περισσότερα είδη μουσικής που σήμερα μας είναι γνωστά σε κάθε γωνιά του κόσμου, έχουν αφροαμερικάνικες ρίζες. Μέχρι τώρα κανένα μουσείο δεν είχε τιμήσει την συνεισφορά αυτή, σε αυτό το μαγικό επίτευγμα τέχνης που ονομάζουμε μουσική. Η τζάζ & μπλούζ ατμόσφαιρα του μουσείου, θα είναι πράγματι κάτι το ονειρικό.

To μουσείο αναμένεται να ανοίξει στις αρχές του 2021, αλλά η ημερομηνία είναι πιθανόν να διαφοροποιηθεί λόγω του COVID-19

Τα ιδιωτικά δωμάτια του σπιτιού του Sigmund Freud θα είναι διαθέσιμα για τους επισκέπτες και τις επισκέπτριες, με μια έκθεση φωτογραφιών.Η έκθεση θα μας φέρει πιο κοντά στο έργο αλλά και την ίδια την ζωή του Σίγκμουντ Φρόυντ. Ο ψυχαναλυτής πέρασε 47 χρόνια στο Berggasse, πριν φύγει για το Λονδίνο λίγο πρίν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.Το πρώην σπίτι του έχει γίνει μουσείο από το 1971. Τα δωμάτια είναι σχεδόν κενά, καθώς ο Φρόυντ πρίν φύγει για το Λονδίνο, συγκέντρωσε και πήρε μαζί του σχεδόν όλα του τα υπάρχοντα. Η “κενότητα” αυτή, έχει πέραν των άλλων μια ιστορική σημασία. Εξορία, ελευθερία.

Το μουσείο είναι προσωρινά κλειστό και θα ανοίξει όταν γίνει η άρση των μέτρων κατά της διασποράς του COVID-19

Το Humboldt Forum ή αλλιώς το Παλάτι της Πρωσίας, το οποίο θα προσθέσει 42.000 τετραγωνικά μέτρα και συνάμα άπλετη ιστορική, επιστημονική,εικαστική γνώση στο Νησί των Μουσείων στο Βερολίνο, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά γεγονότα στην Ευρώπη.Αν και επίσημα έχει ανοίξει, οι πόρτες του αναμένεται να ανοίξουν για το ευρύ κοινό, όταν τα μέτρα κατά της εξάπλωσης του COVID-19 αρθούν.

Το μουσείο αναμένεται να ανοίξει την άνοιξη του 2021,,αλλά η ημερομηνία είναι πιθανόν να διαφοροποιηθεί λόγω του COVID-19

Χτισμένο το 1907, το GES-2 είναι ένας παλιός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος με θέα στον ποταμό Moskva. Βρίσκεται στο κέντρο της Μόσχας και συγκεκριμένα στην περίφημη περιοχή Red October. Το έργο ανήκει στο Ίδρυμα V-A-C και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Renzo Piano. Το νέο διαμάντι της Μόσχας, περιλαμβάνει ένα συγκρότημα κατοικιών, ένα αμφιθέατρο, ένα εκπαιδευτικό κέντρο και μια βιβλιοθήκη. Επιπροσθέτως, οι γειτονικές πρώην αποθήκες βότκας Smirnoff αναμένεται να μετατραπούν σε εργαστήρια νέων καλλιτεχνών της Μόσχας και να αξιοποιηθούν ώς κέντρα δημιουργικότητας.

To μουσείο αναμένεται να ανοίξει το δεύτερο μισό του 2021, αλλά η ημερομηνία είναι πιθανόν να διαφοροποιηθεί λόγω του COVID-19

Το πρόσφατα ανακαινισμένο κτήριο που θα στεγάσει την Εθνική Πινακοθήκη, αναμένεται να εγκαινιαστεί 25 Μαρτιού,συνοδία μιας εμβληματικής έκθεσης για την Ελληνική Επανάσταση του 1821.Κύριος στόχος της Εθνικής Πινακοθήκης, είναι πέραν των πολύτιμων μόνιμων συλλογών της, να αξιοποιήσει και τα ψηφιακά μέσα που μας προσφέρει η εποχή μας, καθώς προβληματισμό δημιουργεί το χαμηλό ποσοστό επισκεπτών σε μουσεία ανά την χώρα βάση των ευρωπαικών δεδομένων.

Η Εθνική Πινακοθήκη αναμένεται να εγκαινιαστεί στις 25 Μαρτίου

Κοντά στην Όπερα του Όσλο, δημιουργείται ένα νέο μουσείο, αφιερωμένο μονάχα σε έναν καλλιτέχνη. Ο λόγος γίνεται για έναν από τους σημαντικότερους σκανδιναβούς ζωγράφους, τον Έντβαρτ Μουνκ. Το μουσείο των 13 ορόφων θα κατέχει περισσότερους από 1.200 πίνακες, κάνοντας το ένα από τα πιο ιδιαίτερα μουσεία της Ευρώπης, καθώς θα περιλαμβάνει έργα μόνο του Έντβαρτ Μουνκ. Το μουσείο βρίσκεται στην μοντέρνα-αστική περιοχή Bjørvika. Η ισπανική εταιρία Estudio Herreros, “βρίσκεται” πίσω από το design του μουσείου, το οποίο είναι εκτός των άλλων,κατασκευασμένο από ανακυκλώσιμα υλικά.

Το μουσείο αναμένεται να ανοίξει το καλοκαίρι του 2021,αλλά η ημερομηνία είναι πιθανόν να διαφοροποιηθεί λόγω του COVID-19

Ένα νέο μουσείο τέχνης έκανε την εμφάνιση του το 2021 στην Αίγυπτο. Για πρώτη φορά, 3.500 χρόνια αιγυπτιακής ιστορίας και 50 χιλιάδες αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής Tutankhamun εκτίθενται στο κοινό. Λέγεται πως είναι το μεγαλύτερο μουσείο σε ολόκληρο τον κόσμο,για τα τελευταία δέκα χρόνια και στοίχισε 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Το Μεγάλο Αιγυπτιακό Μουσείο,επίσης γνωστό ως Μουσείο Γκίζας, σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες της εταιρίας Heneghan Peng και αναμένονταν να ανοίξει το 2020, αλλά λόγω του COVID 19, η ημερομηνία μεταφέρθηκε για το 2021.

Το μουσείο αναμένεται να ανοίξει τον Ιούνιο του 2021,αλλά η ημερομηνία είναι πιθανόν να διαφοροποιηθεί λόγω του COVID-19

Ένα μουσείο σαν παραμύθι, κάνει την εμφάνιση του στην γεννέτηρα του Δανού συγγραφέα παραμυθιών Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Το μουσείο εόναι αφιερωμένο στο έργο του συγγραφέα, γιαυτό και το design του είναι πλήρως σχεδιασμένο με τρόπο μαγικό, όπως λίμνες και κρεμαστούς κήπους. Επιπλεόν θα διαθέτει χώρο για οικογενειακές δραστηριότητες, που σίγουρα θα έκαναν ευτυχισμένα όλα τα παιδιά του κόσμου.

Το μουσείο αναμένεται να ανοίξει το καλοκαίρι του 2021,αλλά η ημερομηνία είναι πιθανόν να διαφοροποιηθεί λόγω του COVID-19

Ο δισεκατομυριούχους Φρανσουά Πινό, για 20 χρόνια, σχεδίαζε το ιδωτικό του μουσείο,το οποίο θα περιελάμβανε την εντυπωσιακή του συλλογή με άρωμα γαλλικής τέχνης.Το 2021, αυτό το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Ανάμεσα στο Λούβρο και του Κέντρου Πομπιντού θα βρίσκεται το νέο μουσείο σύγχρονης τέχνης. Μια αποθήκη σιτηρών του 18ου αιώνα, μετέπειτα Χρηματιστήριο,αναμένεται να φιλοξενήσει την μοναδική συλλογή του Πινό. Η πρωτοποριακή αρχιτεκτονική πινελιά της διαμόρφωσης του μουσείου, ανήκει στον Ιάπωνα καλλιτέχνη Tadao Ando.

Το μουσείο αναμένεται να ανοίξει 23 Ιανουαρίου,αλλά η ημερομηνία είναι πιθανόν να διαφοροποιηθεί λόγω του COVID-19

Πηγή:  https://www.culturenow.gr/
https://www.culturenow.gr/deka-nea-moysea-kanoyn-tin-emfanisi-toys-to-2021/

Ο κατάλογος της έκθεσης του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης «ΤΑΚΙS. Γλύπτης του μαγνητισμού, του φωτός και του ήχου» είναι πλέον διαθέσιμος online με ελεύθερη πρόσβαση σε νέο microsite.

Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης παρουσιάζει ένα νέο δυναμικό microsite στο takis.cycladic.gr, όπου φιλοξενείται online, με ελεύθερη πρόσβαση, στα ελληνικά και στα αγγλικά, το υλικό του καταλόγου της έκθεσης «TAKIS. Γλύπτης του μαγνητισμού, του φωτός και του ήχου».

Η έκθεση, μια συμπαραγωγή του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης με την Tate Modern και το MACBA Museu d’Art Contemporani de Barcelona, ήταν προγραμματισμένο να παρουσιαστεί στην Αθήνα από 20 Μαϊου έως 25 Οκτωβρίου 2020, αλλά ακυρώθηκε λόγω των πρωτοφανών επιπτώσεων της πανδημίας. Στα 70 χρόνια της δημιουργικής πορείας που διήνυσε στην Αθήνα, το Παρίσι, το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, ο Takis παρήγαγε μερικά από τα πιο εμβληματικά και ριζοσπαστικά έργα τέχνης του εικοστού αιώνα, επιδρώντας καταλυτικά στην πρωτοπορία της μεταπολεμικής Ευρώπης.

Για την πρόσβαση στο υλικό του καταλόγου δημιουργήθηκε ένα ειδικό microsite το οποίο θα είναι διαθέσιμο online μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου 2020. Τρία θεματικά δοκίμια σχετικά με το έργο και την πρακτική του καλλιτέχνη, καθώς και η συζήτηση του Takis με τον συγγραφέα και κριτικό Maїten Bouisset, γίνονται προσβάσιμα δωρεάν στα ελληνικά και στα αγγλικά, καθοδηγώντας τον αναγνώστη στα κεντρικά θέματα του έργου του: μαγνητισμό και μέταλλο, φως και σκοτάδι, ήχο και σιωπή.

Στόχος του υλικού που παρουσιάζεται είναι να αναδείξει την επίδραση του Takis στη σύγχρονη τέχνη ήδη από τη δεκαετία του 1960, κάνοντας διαθέσιμο το έργο του όχι μόνο στους ειδικούς αλλά και στους θαυμαστές του. Τα κείμενα υπογράφουν ο Guy Brett, επιμελητής της έκθεσης και ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς επιμελητές και συγγραφείς τέχνης, ο Michael Wellen, συνεπιμελητής και επιμελητής διεθνούς τέχνης στην Tate Modern του Λονδίνου και η Melissa Warak, βοηθός Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ελ Πάσο.

Επιπλέον, πλούσιο φωτογραφικό υλικό δίνει την ευκαιρία να περιηγηθεί κανείς ψηφιακά στα έργα της έκθεσης, καθώς και σε ιστορικές φωτογραφίες από την εξέλιξη της πορείας του καλλιτέχνη – υλικό για το οποίο συνολικά και κατ’ εξαίρεση παραχωρήθηκε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης η άδεια να δημοσιευθεί με ελεύθερη πρόσβαση, λαμβάνοντας υπόψη τις πρωτόγνωρες τρέχουσες συνθήκες και παρά τους περιορισμούς που κατά κανόνα ισχύουν.

Το έργο υλοποιήθηκε με την υποστήριξη της Eurolife FFH, στρατηγικού συνεργάτη του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, καθώς και των Μελών της Επιτροπής Υποστήριξης Σύγχρονης Τέχνης του Μουσείου.

Λίγα λόγια για την έκθεση «TAKIS. Γλύπτης του μαγνητισμού, του φωτός και του ήχου»

Η έκθεση «TAKIS. Γλύπτης του μαγνητισμού, του φωτός και του ήχου», ήταν μια συμπαραγωγή του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης με την Tate Modern και το MACBA Museu d’Art Contemporani de Barcelona. Η έκθεση φιλοξενήθηκε στο Λονδίνο και την Βαρκελώνη και θα εγκαινιαζόταν στην Αθήνα στις 20 Μαϊου με διάρκεια έως 25 Οκτωβρίου 2020.

Η σύλληψη της έκθεσης TAKIS ήταν του γνωστού Βρετανού κριτικού και φίλου του Takis Guy Brett και του Michael Wellen, επιμελητή διεθνούς τέχνης της Tate Modern ενώ την επιμέλεια της έκθεσης στην Αθήνα υπέγραφαν ο Michael Wellen και η Αφροδίτη Γκόνου, Σύμβουλος του Προγράμματος Σύγχρονης Τέχνης του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης.

Πηγή:  https://www.culturenow.gr/
https://www.culturenow.gr/o-katalogos-tis-ekthesis-takis-diathesimos-online-kai-me-eleytheri-prosvasi/

Η Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα, ξεκινώντας τη νέα σεζόν, υποδέχεται την έκθεση με τίτλο «Γιάννης Γαΐτης – Το Πλήθος και η Μοναξιά» στην αίθουσα Ειρήνης Κατσίγρα.

Ο Γιάννης Γαΐτης (1923-1984) ανήκει σε εκείνους τους καλλιτέχνες που το έργο τους αποτέλεσε τομή για την ανανέωση της ελληνικής τέχνης τα μεταπολεμικά χρόνια, και παράλληλα ανοίχθηκε με αξιώσεις στους διεθνείς ορίζοντες.

Τα ανθρωπάκια του, αποκορύφωση και αποκρυστάλλωση της διαδρομής του, είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες και εμβληματικές εικόνες ενός δημιουργού με αδιαπραγμάτευτη πολιτική-κοινωνική στάση και αδέσμευτο κριτικό πνεύμα· ενός δημιουργού, ζωντανού και δυναμικού, επαναστατικού, τολμηρού και ανατρεπτικού, που ρίχνεται με πρωτόγνωρο πάθος και ενθουσιασμό στην περιπέτεια της ζωής και της τέχνης, ξεπερνώντας τις αντιφάσεις και τις αντιξοότητες της εποχής του· ενός δημιουργού που καταγράφει τον κόσμο του, επιζητώντας και διερευνώντας νέους δρόμους, με τους οποίους η τέχνη αντιμετωπίζει την καθημερινότητα· ενός δημιουργού του οποίου η παρουσία και η προσφορά του ξεπερνά κατά πολύ τα όρια των εικαστικών του προτάσεων.

Η έκθεση καταγράφει την πορεία και τις διαδρομές του Γιάννη Γαΐτη, με αντιπροσωπευτικά έργα του, που καθορίζουν την τέχνη του, χρονικά και αισθητικά: από τις πρώτες ζωγραφικές του συνθέσεις, με εμφανείς τις επιρροές από τον Pablo Picasso και την τέχνη των σουρεαλιστών έως τις αναζητήσεις του στους δρόμους της αφαίρεσης. Και από τους αφηγηματικούς του μικρόκοσμους έως τα ανώνυμα και ομοιόμορφα ανθρωπάκια του, με τα ριγέ και καρό κοστούμια, τα ανθρωπάκια με τα οποία ο ίδιος ταυτίζεται και μας ζητάει να ταυτιστούμε.

Και είναι αυτά τα ανθρωπάκια, τα οποία στις 10 Οκτωβρίου, θα μας υποδεχθούν στον εκθεσιακό χώρο της Πινακοθήκης, καλώντας μας σε επαγρύπνηση και αυτογνωσία, ελπίδα και υπέρβαση, κριτική θεώρηση και αναστοχασμό, ανθρωπιά και αντίσταση ενάντια σε όλα εκείνα που οδηγούν στη μαζοποίηση, την απώλεια της μοναδικότητας, την παθητική αποδοχή των καταπιεστικών κοινωνικών και πολιτικών μηχανισμών. Για την έκθεση θα εκδοθεί δίγλωσσος κατάλογος στα ελληνικά και τα αγγλικά.

Επιμέλεια έκθεσης:
Λορέττα Γαΐτη
Αρχιτέκτονας – Μουσειολόγος

Γιάννης Μπόλης
Ιστορικός της τέχνης

Πηγή:  https://www.culturenow.gr/
https://www.culturenow.gr/giannis-gaitis-to-plithos-kai-i-monaxia-ekthesi-sti-dimotiki-pinakothiki-larisas/

Η έκθεση «Atelier Picasso», που φιλοξενείται στην γκαλερί Bastian του Λονδίνου, αναβιώνει το στούντιο του Πικάσο στις Κάννες χρησιμοποιώντας έναν θησαυρό αντικειμένων όπως έπιπλα, γλυπτά, κεραμικά, σχέδια, και εκτυπώσεις του σπουδαίου ζωγράφου.

Το στούντιο του Πικάσο μέσα στη φημισμένη βίλα La Californie διακατεχόταν από μία φρενήρη ατμόσφαιρα. Ως μανιακός συλλέκτης, είχε συσσωρεύσει στις επιφάνειες και τα δάπεδα του στούντιο δεκάδες έργα τέχνης και πρώτες ύλες για τη δημιουργία νέων έργων. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Πικάσο ήταν ένας άκρως παραγωγικός καλλιτέχνης, που πειραματίστηκε όσο λίγοι με διάφορα υλικά και τεχνοτροπίες. Και όλα αυτά τα έκανε με μία αξιοθαύμαστη δεξιοτεχνία. Η νέα έκθεση με τίτλο «Atelier Picasso» αποτελεί μία τεραστία εγκατάσταση που σε βυθίζει σε αυτή τη μοναδική ατμόσφαιρα του τελευταίου του στούντιο στις Κάννες, και παράλληλα αποκαλύπτει την τεράστια ποικιλία του έργου του.

Ο Πικάσο μετακόμισε στην Νότια Γαλλία το 1946, αμέσως μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε ήδη χτίσει μία λαμπρή καριέρα, ωστόσο ήταν αποφασισμένος να συνεχίσει να πειραματίζεται, ενώ παράλληλα λαχταρούσε να δραπετεύσει από το Παρίσι, όπου τα σημάδια του πολέμου ήταν ακόμα εμφανή. Έτσι, το στούντιο του μεταφέρθηκε στις Κάννες, σε μία πολυτελή βίλα ονόματι «La Californie».

Η έκθεση περιλαμβάνει πολλές φωτογραφίες τραβηγμένες από τον André Villers -στενό φίλο του Πικάσο- από την πρώτη τους συνάντηση τον Μάρτιο του 1953. Την εποχή δηλαδή που ο Πικάσο ξεκίνησε την συστηματική ενασχόληση του με τον πηλό και παρήγαγε ένα αξιοσημείωτο αριθμό κεραμικών έργων. Ο Villers τον αποθανάτισε σε πολλές στιγμές δημιουργίας, προσφέροντας μία απαράμιλλη ματιά στο στούντιο του. Ο Πικάσο έπαιρνε συνηθισμένα αντικείμενα της καθημερινής ζωής και τα μετέτρεπε σε κάτι συναρπαστικό, δίνοντας τους σχήμα πουλιών, είτε διακοσμώντας τα με μορφές ζώων. Πολλά από αυτά τα κεραμικά μπορεί κάποιος να θαυμάσει και στην έκθεση.

Ενώ οι ζωώδεις μορφές αποτελούν τεράστιο μέρος των «κεραμικών γλυπτών» του, τα κεραμικά του Πικάσο είναι επίσης συχνά διακοσμημένα με πρόσωπα γυναικών και ανδρών. Μερικά από τα πιο σημαντικά εκθέματα κεραμικής της έκθεσης είναι το γλυπτό «Wood Owl», μια πραγματικά μαγευτική κουκουβάγια που σε μαγνητίζει με το άγριο βλέμμα της και το «Complete Set of 20 Visage plates», το οποίο αποτελείται από διαφορετικά μεγέθη πιάτων που απεικονίζουν χαμογελαστά πρόσωπα. Με μία προσεκτική ματιά στην έκθεση, γρήγορα αντιλαμβάνεσαι πως ο Πικάσο δεν ήταν ικανοποιημένος από την χρήση ενός μόνο υλικού και ύφους, αντίθετα πειραματιζόταν με ένα μείγμα καλλιτεχνικών στυλ.
Minotaure caressant du Mufle la Main d’une Dormeuse, Pablo Picasso, 1933

Η έκθεση περιλαμβάνει και το αριστούργημα Minotaure caressant du Mufle la Main d’une Dormeuse. Ο μυθικός Μινώταυρος ήταν το alter ego του Πικάσο τη δεκαετία του 1930 και μέρος μιας ευρύτερης εξερεύνησης του κλασικισμού. Μία εξερεύνηση που συνέχισε μέσα από το έργο του για πολλά χρόνια. Για τον Πικάσο εξέφραζε πολύπλοκα συναισθήματα σε μια περίοδο προσωπικής αναταραχής, συμβολίζοντας τη ζοφερότητα, τη βία, την ενοχή και την απόγνωση.

Άλλα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση, όπως το ύστερο αριστούργημα Deux nus et têtes dhommes, δείχνουν το ενδιαφέρον του Πικάσο για τα ερωτικά θέματα, το οποίο εντάθηκε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ως μία προσπάθεια να ξαναβρεί την χαμένη του λίμπιντο. Η εικόνα του ξαπλωμένου γυμνού απορρέει έναν αισθησιασμό γεμάτο αυτοπεποίθηση, ενώ παράλληλα έχει εμφανείς επιρροές από έργα των Ανρί Ματίς και Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ. Ο Πικάσο καταφέρνει να συνδυάσει τις ονειρικές εικόνες με την ενεργητική αντιπαράθεση των ισχυρών γραμμών του.

Η έκθεση «Atelier Picasso» αποτελεί μία προσπάθεια αναβίωσης του τελευταίου στούντιο του Πικάσο και προσφέρει μια σπάνια εξερεύνηση στο ευφυές μυαλό ενός από τα μεγαλύτερα ταλέντα του 20ού αιώνα. Τα έργα τέχνης θα παρουσιαστούν μαζί με έπιπλα από τη διάσημη βίλα του, κάνοντας τον επισκέπτη να αισθάνεται σαν να μπαίνει στο στούντιο του καλλιτέχνη.

Πηγή: https://www.culturenow.gr