Apostolos Karakatsanis’ black and white artworks, that are on show in his solo exhibition with the intriguing and playful title “flat drop fall flat”, show that with all intents and purposes the artist essentially plays with this enormous path and can follow it and create without the use of color.

By Efi Michalarou

Precisely Apostolos Karakatsanis, by limiting the use of color in of white and black, which on the one hand may look like a restriction and on the other to be liberation, Apostolos Karakatsanis has the freedom to travel on a personal path, rigorous and minimalistic, on the red thin line between looks like and is. In this body of works Apostolos Karakatsanis creates new optical illusions, which while is touching op art, as his work progresses and develops in space, the viewer determines that it’s just nearby. As the artist says “My work explores issues of image construction

Το έργο, το οποίο απεικονίζει έναν από τους πρώτους χαρακτήρες του καλλιτέχνη, το «The Radiant Baby», είχε περίοπτη θέση στο κέντρο νεολαίας της καθολικής εκκλησίας από τις αρχές της δεκαετίας του ’80. Σύμφωνα με τον οίκο δημοπρασιών, ο Κιθ Χάρινγκ δημιούργησε το έργο με μαύρο βιομηχανικό χρώμα για βάψιμο σπιτιών, χωρίς να επεξεργαστεί πρώτα τη σύνθεση σε σκίτσο ή με υποζωγράφιση.

Ο Γκάρι Μάλον, ο οποίος ήταν διευθυντής του κέντρου νεολαίας δήλωσε στους The New York Times: «Όταν νέα παιδιά έρχονταν στο κτίριο αυτό και έβλεπαν όλα αυτά, έλεγαν: Ω Θεέ μου, αυτός είναι ο Κιθ Χάρινγκ. Είναι πραγματικά αληθινό;»

Ο Απόστολος Καρακατσάνης εξηγεί: «Στη δουλειά μου διερευνώ ζητήματα κατασκευής της εικόνας μέσω εικαστικών επανερμηνειών των θεωρητικών αρχών της μοντερνιστικής τέχνης έτσι όπως τέθηκαν στο έργο κριτικών που ασχολήθηκαν με αυτή. Η έννοια του χρωματικού πεδίου, η σχέση μουσικών συχνοτήτων με το εικαστικό έργο αλλά και η προβληματική γύρω από την έννοια του μινιμαλιστικού αντικειμένου όπως τίθεται μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1960 αποτελούν τόπους έρευνας για τη ζωγραφική μου. Στο πλαίσιο αυτό τοποθετείται η απόπειρά μου να αναπαραστήσω εμπειρικά τη διάχυση του φωτός μέσα από τα ασαφή όρια χρωματικών πεδίων, καθώς και η έρευνά μου πάνω στην επενέργεια των παράλληλων γραμμών και της πύκνωσής τους στην οπτική αντίληψη. Μέσα από οπτικά παιχνίδια πάνω στην αίσθηση του όγκου και του βάθους στοχεύω να προκαλέσω ανοιχτές αναγνώσεις της εικόνας, με την παλινδρόμηση πάλι μεταξύ φανταστικού και πραγματικού, συγκεκριμένου και αφηρημένου, συμπαγούς και αποδομημένου καθώς και με την αντιπαράθεση του βίαιου και εκτυφλωτικού με το υποτονικό και διάχυτό φως».

ΔΛ gallery, Μεσολογγίου 55, Πειραιάς www.dlgallery.gr
Εγκαίνια: Παρασκευή 11 Οκτωβρίου, στις 20.00
Διάρκεια έκθεσης: 11 Οκτωβρίου – 21 Δεκεμβρίου 2019

Ο όρος «τσίκι-τσίκι» αποδίδεται στον Κώστα Ταχτσή, καθώς εκείνος τον πρωτοχρησιμοποίησε σε κείμενό του για τον κατάλογο έκθεσης του 1971 στη Γενεύη, στην γκαλερί του Ιόλα, αν και μάλλον ο ίδιος ο καλλιτέχνης συνήθιζε να αποκαλεί έτσι την τεχνική της σχολαστικής σχεδόν επανάληψης μοτίβων, το παραγέμισμα της λευκής επιφάνειας του χαρτιού με μικρά σχήματα από μαύρο μελάνι.

Μοτίβα που εντάσσονται και στα «τσίκι-τσίκι» της εποχής, μια χαρακτηριστική και χαριτωμένη προσωπική έκφραση που δεν περιορίζεται αποκλειστικά στη δεκαετία αυτή, καθώς ίχνη της εντοπίζονται και νωρίτερα αλλά και αργότερα, ακόμα και σε μεγάλου μεγέθους λάδια. Θα ήταν λάθος να ισχυριστούμε ότι τη δεκαετία που κυριάρχησαν τα «τσίκι-τσίκι» ο καλλιτέχνης περιοριζόταν σε αυτό, αφού παράλληλα έκανε και τέμπερες, στις οποίες συχνά ξεπρόβαλλε σε μικρότερες ή μεγαλύτερες δόσεις το «τσίκι-τσίκι», όπως το «Galerie Mikro Keitum Sylt» του 1971.

Κοιτάς τα έργα του και ένας ολόκληρος καινούργιος κόσμος ανοίγεται μπροστά σου, χωρίς να έχει σημασία αν αυτό που κοιτάς είναι μεγάλο ή μικρό. Είναι από μόνο του ωραίο!

Αλέξης Ακριθάκης, τσίκι-τσίκι, από 25/9 έως 17/11, Μουσείο Μπενάκη, Κουμπάρη 1 & Βασ. Σοφίας.

Αυλαία σήκωσε στην Tate Modern του Λονδίνου η πολυαναμενόμενη αναδρομική έκθεση του Δανού- Ισλανδού καλλιτέχνη Όλαφουρ Ελίασον.

Μερικές από τις εγκαταστάσεις παρουσιάζουν φυσικά φαινόμενα, σαν τα ουράνια τόξα που θα καλύψουν τον χώρο της γκαλερί. Αλλες χρησιμοποιούν αντανακλάσεις και σκιές για να περιγράψουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το εξωτερικό περιβάλλον. Τα περισσότερα έργα αποτελούν προϊόντα της μακρόχρονης έρευνας του καλλιτέχνη και της ομάδας του πάνω στις επιστήμες –τη γεωμετρία και τη φυσική–, και όλα εκτός ενός εκτίθενται για πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία.

«Όταν ονόμασα την έκθεση Στην Πραγματική Ζωή ήθελα να προτείνω κάποια πράγματα. Πρώτα από όλα, όταν μπαίνεις σε ένα μουσείο δεν βγαίνεις από τον πραγματικό κόσμο και μπαίνεις σε κάποιον ονειρικό κόσμο. Μπαίνεις ακόμα πιο κοντά. Είναι σαν να βλέπεις την πραγματικότητα σε υψηλότερη ανάλυση, με περισσότερες λεπτομέρειες» δήλωσε ο καλλιτέχνης.

Παρουσιάζονται περίπου 30 έργα που καλύπτουν τρεις δεκαετίες της δημιουργικής πορείας του Ελίασον και θα αναπτύσσονται σε μια έκταση 1.000 τετραγωνικών μέτρων. Πρόκειται για μια πραγματικά γιγαντιαία προσπάθεια, και από αυτήν δεν θα μπορούσε να λείπει η περίφημη ομίχλη του καλλιτέχνη: ένα τούνελ 45 μέτρων, γεμάτο πυκνή ομίχλη, μέσα στο οποίο μπορούν να κινηθούν σχεδόν τυφλοί, αρκετοί επισκέπτες ταυτόχρονα.

Μία σημαντική έκθεση, με θέμα την σύγχρονη Ελληνική χαρακτική, παρουσιάζει η Ένωση Ελλήνων Χαρακτών στην Ιαπωνία.

50 χαρακτικά έργα, από αντίστοιχο αριθμό καλλιτεχνών, αποτελούν μια περιεκτική αναφορά της Σύγχρονης Ελληνικής Χαρακτικής των τελευταίων ετών. Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί σε πρώτη φάση από 3 – 11 Αυγούστου 2019 στον εκθεσιακό χώρο του Washi-no-Sato. Το Washi-no-Sato βρίσκεται στα βορειοδυτικά της επαρχίας Saitama, 70 χλμ από το Τόκιο. Πρόκειται για ένα σημαντικό εργαστήριο παραγωγής χειροποίητου χαρτιού και είναι ένα από τα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Σε δεύτερη φάση, από 25 Νοεμβρίου – 2 Δεκεμβρίου 2019, η έκθεση θα μεταφερθεί στο Μητροπολιτικό Μουσείο του Τόκιο.

Η Tate Modern παρουσιάζει τη μεγαλύτερη έκθεση του Takis στο Ηνωμένο Βασίλειο, συγκεντρώνοντας πάνω από 70 έργα, η οποία θα συμπεριλαμβάνει τη σπάνια εγκατάσταση Magnetic Fields, μουσικές συσκευές που δημιουργούν συντονισμένους και τυχαίους ήχους, καθώς και δάση από τα χαρακτηριστικά του Σινιάλα.

Η έκθεση Takis συνδιοργανώνεται από τον συγγραφέα και επιμελητή Guy Brett, τον Michael Wellen, επιμελητή Διεθνούς Τέχνης Tate Modern και την Helen O’Malley, βοηθό επιμελητή Tate Modern. Η έκθεση διοργανώνεται από την Tate Modern σε συνεργασία με το Museu d’Art Contemporani de Barcelona, όπου θα ξεκινήσει στις 21 Νοεμβρίου 2019 και το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα, όπου θα ξεκινήσει στις 20 Μαΐου 2020.

Διάρκεια έκθεσης: 3 Ιουλίου – 27 Οκτωβρίου 2019

Tate Modern, Bankside, SE1 9TG, Λονδίνο

Μια πρωτότυπη έκθεση με τίτλο «Πικάσο και Αρχαιότητα. Γραμμή και πηλός» σε επιμέλεια του διευθυντή του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, καθηγητή Νίκου Σταμπολίδη και του ιστορικού Τέχνης Olivier Berggruen, που περιλαμβάνει 68 κεραμικά και σχέδια του κορυφαίου ζωγράφου του 20^ου αιώνα, έρχεται να ανιχνεύσει το πώς ο Πάμπλο Πικάσο, που δεν σταμάτησε ποτέ να πειραματίζεται, έμεινε πάντοτε βαθιά επηρεασμένος από την αρχαιά ελληνική τέχνη.

Διάρκεια έκθεσης: 20 Ioυνίου – 20 Οκτωβρίου 2019

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Νεοφύτου Δούκα 4 και Βασιλίσσης Σοφίας